قلعه اربیل

تپه بیضی شکل

کل ارگ بر روی یک تل قرار دارد - تپه‌ای که طی هزاره‌ها از خشت و گل شهرهای بی‌شماری کهن‌تر ساخته شده است. با بالا رفتن از سطح شیب‌دار به سمت دروازه‌ی واحد، در حال عبور از میان بیش از شصت قرن سکونت مداوم هستید که یکی از طولانی‌ترین سکونتگاه‌های روی زمین است.

روایت زنده

زمین زیر پای شما یک تپه طبیعی نیست. این یک تل است، تپه‌ای مصنوعی که ۲۵ تا ۳۲ متر بالاتر از سطح دشت قرار گرفته است، حاصل هزاران سال ساخت، زندگی و بازسازی سکونتگاه‌ها در یک نقطه، یک سکونتگاه بر روی سکونتگاه دیگر. این مکان یکی از طولانی‌ترین مکان‌های مسکونی مداوم روی زمین است که آثار سکونت در آن به دوره مس‌سنگی و شاید نوسنگی برمی‌گردد.

خانه‌های قدیمی

درون دروازه، کوچه‌هایی بین خانه‌های حیاط‌دار بازسازی‌شده‌ی اواخر دوره عثمانی با درهای کنده‌کاری‌شده و بالکن‌های سایه‌دار، پیچ می‌خورند. تا همین اواخر خانواده‌ها هنوز در اینجا زندگی می‌کردند؛ امروزه این خانه‌ها به عنوان موزه‌ای زنده از هولیر قدیمی در حال حفاظت هستند.

حمام ۱۷۷۵

این حمام عمومی تاریخی در سال ۱۷۷۵ در داخل ارگ ساخته شد، مکانی که ساکنان تپه برای شستشو، جمع شدن و گذراندن وقت به آنجا می‌آمدند. این حمام تا دهه ۱۹۷۰ مورد استفاده قرار گرفت، سپس در سال ۱۹۷۹ بازسازی شد و امروزه به عنوان یکی از ساختمان‌های غیرمسکونی قابل توجه ارگ پابرجاست.

مناظر اطراف هاولر

از لبه جنوبی ارگ، شهر اربیل - که به کردی هولیر نامیده می‌شود - در پایین امتداد می‌یابد، و بازار قیصریه و فواره‌های پارک شار مستقیماً در پای تپه قرار دارند.

مسجد ملا افندی

این تنها بنای مذهبی است که هنوز در ارگ پابرجاست. این بنا در محل یک مسجد قرن نوزدهمی بازسازی شده و قلب معنوی سکونتگاهی را نشان می‌دهد که هزاران سال محل سکونت بوده است.