Bağdat Merkez İstasyonu

Bağdat Merkez İstasyonu, Irak başkentinin ana tren istasyonudur ve şehrin Karkh tarafında yer almaktadır. Temel taşı 1948'de atılmış ve 1952'de İngiliz tarzında resmi olarak açılmıştır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra inşa edilen iki istasyonun (biri Hindistan'da, diğeri Londra'da) ikizidir ve üç istasyon da aynı tasarım ve mimari unsurları paylaşmaktadır.

Binanın genel mimari tarzı, II. Dünya Savaşı'ndan sonra ortaya çıkan modern dokunuşlarla ağırlıklı olarak geç Viktorya dönemi İngiliz tarzını içeren çeşitli tasarım yaklaşımlarının bir karışımıdır. Mimar Wilson G. M. (1887–1965), Irak tuğlası kullanarak ve ana salonu örtmek için alçak, kesik küresel bir kubbe (ṭāsa) benimseyerek yapıya yerel bir kimlik kazandırmayı başarmıştır.

Kubbe, binayı görsel olarak Bağdat gökyüzüne bağlayan turkuaz-mavi bir renkle karakterize edilir. Yapısal olarak, kemerler ve tonozlara dayanan Irak'ın geleneksel mimari mirasının da bir parçasıdır.

İstasyon kulelerinde iki büyük saat bulunmaktadır: biri Doğu Arap rakamlarıyla, diğeri İngiliz rakamlarıyla. Çan sesleri, Londra'daki ünlü Big Ben'in çan seslerine benzemektedir. İstasyon binasının kendisi gibi, her iki saat de 2003'ten sonra yağmalanmaya ve yakılmaya maruz kalmıştır. Ancak, Irak Demiryolları personeli, İngiltere'den getirilen yedek parçaları kullanarak onları restore etmiş ve şimdi tam kapasiteyle çalışmaktadırlar.

İstasyon, asıl konsepti Bağdat'tan dünyanın dört bir yanındaki ülkelere seyahat eden trenler için bir kalkış noktası olarak hizmet vermek ve o dönemde İngilizler tarafından üstlenilen iddialı projeler aracılığıyla Doğu ve Batı'yı birbirine bağlamak olduğu için "uluslararası istasyon" anlamına gelen "al'Alamiyya" olarak adlandırılmıştır. Ancak, nihayetinde Irak Cumhuriyeti Demiryolları'nın yönetimi altında Irak'ın iç demiryolu hatlarına hizmet veren yerel bir istasyon haline gelmiştir.

1916: Irak'taki ilk demiryolu idaresi İngiliz askeri gözetimi altında kuruldu.

1920: İdare İngiliz sivil otoritesine devredildi.

16 Nisan 1936: İdare tamamen Irak'a ait oldu ve bu tarih Irak Demiryolları Günü olarak kabul edildi. Aynı yıl, Irak ve İngiliz hükümetleri arasında 400.000 dinar ve diğer şartlar karşılığında mülkiyetin devredilmesi konusunda görüşmeler yapıldı. Sistem, Irak Devlet Demiryolları olarak bilindi ve Ulaştırma ve Bayındırlık Bakanlığı'na bağlandı.

Şirket, savaş ve ardından gelen yağma ve yıkım nedeniyle büyük hasar gördü. 410 lokomotiften sadece 158'i çalışır durumda kaldı ve istikrarsız güvenlik durumu uzun süreler boyunca seferlerin askıya alınmasına neden oldu.

Ancak 2007'den itibaren şirket, güvenlik koşullarının iyileşmesiyle birlikte Basra-Bağdat hattının yeniden açılması da dahil olmak üzere, eyaletler arası güzergahlarda kademeli olarak faaliyetlerine yeniden başladı.