Kraliyet Döneminde İçişleri Bakanlığı

Irak monarşisinin başlangıcıyla birlikte, eski Saray idari kompleksinin bir parçası olan birçok bina yıkılmış ve yerlerine El Kişla'nın yanında bugünkü kompleks inşa edilmiştir. İki ana binadan oluşmaktadır:

Monarşi döneminde Dicle Nehri'ne bakan ve iç avlusu bulunan Bakanlar Kurulu binası.

Monarşi döneminde inşa edilen ve bugün tam karşımızda, El Saray Caddesi üzerinde bulunan İçişleri Bakanlığı binası.

İçişleri Bakanlığı, Irak Krallığı'nın kuruluşu ve Kral Faysal I'in tahta çıkışı ile aynı zamana denk gelen 1921 yılında kurulmuştur.

Bakanlık, Irak'ta iç güvenliği sağlamaktan ve aynı yıl kurulan Genel Güvenlik Müdürlüğü'nü denetlemekten sorumluydu.

1924 yılında, Polis Hizmetleri Kanunu'nun yayınlanmasından önce, Bakanlık Polis Talimatlarının ilk versiyonunu yayınlamıştır.

İçişleri Bakanlığı, güvenlik, idari ve kamu hizmeti görevlerini yerine getirerek, özellikle şu dönemlerde ülkenin geçirdiği siyasi ve askeri olaylarla doğrudan temas halinde olan ve toplumla bütünleşen devletin en önemli bakanlıklarından biriydi:

Kral Gazi'nin ölümü (1939)

Abdül İlah Naipliği

II. Dünya Savaşı

Bakanlık geleneksel bir idari kurum değil, yerel ve bölgesel dönüşümlerle etkileşim halinde olan aktif bir aygıttı.

1940'lar ve 1950'lerde bakanlık, aşağıdakiler de dahil olmak üzere birçok hayati departman kurdu:

Genel Güvenlik Müdürlüğü

Yüksek Polis Okulu

Su Temin Kurumu

Radyo Dairesi

Cezaevleri

Kanalizasyon hizmetleri

1945 yılında polis personeli sayısı 24.000'i aşarak güvenlik aygıtının büyük ölçüde genişlemesini yansıttı.

Bakanlık, seçimleri denetleyerek ve şu konularda yer alarak siyasi hayatta merkezi bir rol oynadı:

Seçim sonuçlarını manipüle etmek

Hükümete yakın adayları desteklemek

Bakan olağanüstü bir etkiye sahipti ve maaşı kabine bakanları arasında en yüksekti; bu da pozisyonu başbakanlar arasında yoğun bir rekabetin odak noktası haline getirdi.

İdari ve hizmet genişlemesine rağmen, bakanlık yaygın olarak şu suçlamalarla karşı karşıya kaldı:

İdari yolsuzluk

Kayırmacılık

Kötü yönetim

Rüşvet

Hem Temsilciler Meclisi'nde hem de Senato'da seçimlerin yönetimi ve atama ve transferlerle ilgili konularda ağır eleştirilere maruz kaldı.

Ancak bakanlığın şu gibi açık ulusal pozisyonları da vardı:

Filistin için bağış toplamak

Libya gibi Arap davalarını desteklemek

Bazı subaylarının 1948 savaşına katılımı

Öte yandan, bakanlık gösterilerle başa çıkmada son derece sertti ve 1952 ve 1956 protestolarını bastırmak için orduya güvendi; bu da ölümlere ve yaralanmalara yol açtı.

Ayrıca basın ve siyasi partiler üzerinde sıkı bir kontrol uyguladı ve siyasi muhalefet ile yıkıcı faaliyetler arasında ayrım yapmada çoğu zaman başarısız oldu; bu da kamuoyuyla tekrarlanan çatışmalara yol açtı.

Bakanlık, aşiret çatışmalarını yönetmek ve anlaşmazlıklara arabuluculuk etmek için çalıştı, ancak sıklıkla feodal liderlerin yanında yer alarak köylüler ve aşiret şeyhleri arasındaki uçurumu derinleştirdi.

Özellikle monarşinin sonlarına doğru kırsal istikrarla ilgili projeleri denetledi:

Kırsal konut

Sulama

Kuyu kazma

Bakanlığın giderleri güvenlik ve hizmet projeleri genişledikçe artarken, gelirler sınırlı kaldı ve bu da sürekli bir bütçe açığına yol açtı.

Güvenlik aygıtı ayrıca, özellikle 1940'larda şiddet, düzensizlik ve yolsuzluk dalgalarından muzdarip oldu; performansı II. Dünya Savaşı'ndan sonra kademeli olarak iyileşti.

Monarşi dönemindeki İçişleri Bakanlığı iki yüzlü bir kurumdu:

Modern Irak devletinin temellerinin önemli bir bölümünü oluşturan reformist bir yüz.

Özgürlükleri bastırmak ve siyasi yaşamı kısıtlamakla ilişkilendirilen otoriter bir yüz.

Bu nedenle, mirası, onu devlet inşasının temel taşı olarak görenler ile otoriterliği ve yolsuzluğu pekiştirmekten sorumlu tutanlar arasında tartışmalı olmaya devam etmektedir.