Beyaz Al Qantara

Beyaz Kantara Köprüsü, Beyaz Köprü ve İmam Ali Köprüsü olarak da bilinir ve Fırat Nehri'nin bir kolu olan Hüseyniyye Nehri üzerinde, Kerbela şehir merkezinin beş kilometre doğusunda yer almaktadır. Irak'ta Osmanlılar tarafından inşa edilen en eski köprülerden biridir ve yapımı 450 yıldan fazla bir süre öncesine dayanmaktadır. O zamandan beri, mal ve yiyecek yüklü gemilerin geçiş ücreti ödedikten sonra geçtiği Kerbela'ya su yolu olarak hizmet vermiştir.

Köprünün inşa edildiği yer kutsal bir öneme sahiptir; çünkü yanında, Hicri 37 yılında Kerbela'dan geçerek Siffin Muharebesi'ne giderken, Kerbela, ardından Ayn-ı Tamr ve Anbar üzerinden Levant'a doğru ilerleyen İmam Ali'nin türbesi ve dua yeri bulunmaktadır. Bu kutsal iz, köprü için bu konumun seçilmesinin nedenidir.

Osmanlı Sultanı Kanuni Sultan Süleyman, 1550 yılında Kerbela'yı ziyaretinde, şehrin sakinlerinin ve Hüseyni türbesinin koruyucusunun talepleri üzerine Hüseyniye Nehri'nin kazılmasını emretti ve ardından Bağdat'ın yeni valisi Hasan Paşa'yı nehir üzerine köprüler inşa etmekle görevlendirdi.

Köprünün yapımı, kemerin nehir yatağından yaklaşık 5 metre yukarıda yükseldiği sivri kemer tarzındadır ve bu da teknelerin geçmesine olanak tanır. Köprünün mevcut uzunluğu 46 metre, çapı 1,80 metredir ve taşıyıcı duvarları, tabanında bir metreden fazla ve tepesinde 45 santimetreye kadar incelen, heybetli yapılarıyla dikkat çekmektedir. Köprü, bazıları sarı renkte ve üst kısımlarını çevreleyen mavi halkalarla küçük kubbeli minareler şeklinde dört sütun içermektedir.

Önemli tarihi dönüm noktaları:

37 Hicri: İmam Ali (aleyhisselam), Siffin Muharebesi'ne giderken bu bölgeden geçti ve burada namaz kıldı.

1550 MS: Sultan Süleyman Kanuni Sultan, Hüseyniyye Nehri'nin kazılmasını ve üzerine köprü inşa edilmesini emretti.

1803 MS: Bağdat'ın Memlük Valisi Büyük Süleyman Paşa, Vahhabi istilasından sonra köprünün yapısını yeniledi.

1824 MS: Osmanlılar ile isyan ilan eden Kerbela halkı arasında "Miraakhur Olayı" veya "Manakhur Olayı" olarak bilinen ulusal bir savaş yaşandı. Uzun bir kuşatmanın ardından Vali Davud Paşa, ordusunu şehri işgal etmek için yönlendirmek zorunda kaldı ve bu da köprünün büyük bir bölümünün çökmesine neden oldu.

1850 MS: Seyyid Ali el-Nahri, çöken kısmı yeniden inşa etmek için mimar Muhammed ibn Ali ibn Usta Kasım el-Banna el-Asadi'yi görevlendirdi.

Yapının yeniden inşasına karar verildi ve Antik Eserler ve Kültürel Miras Genel Müdürlüğü, Kerbela'da bir arkeologlar komitesi kurarak, destekleyici duvarların temellerini aynı eski ölçülere göre yeniden inşa etti. Daha sonra, olağanüstü arkeolojik ve tarihi değeri nedeniyle Sulama Yapıları Dünya Mirası Listesi'ne dahil edildi.