حرم امام حسین

مقبره مقدس (ضریح)

در زیر گنبد طلایی، ضریح قرار دارد - شبکه‌ای مزین از نقره و طلا که قبر امام حسین را در بر گرفته است. زائران به آرامی در اطراف آن حرکت می‌کنند، دست خود را دراز می‌کنند تا فلزکاری را لمس کنند و به شهید کربلا سلام دهند. این قلب عاطفی هر زیارتی است.

قتلگاه (مقام شهدا)

در داخل حرم، زمینی قرار دارد که به عنوان نقطه‌ای که حسین و یارانش در سال ۶۸۰ میلادی در آن به خاک افتادند، به یادگار مانده است. مکانی برای عزاداری آرام، جایی که داستان کربلا بی‌واسطه‌ترین و حاضرترین حس را دارد.

قبر هفتاد و دو نفر

درست در پایین مقبره امام حسین، یک قبر دسته جمعی قرار دارد که هفتاد و دو نفر از یاران و اعضای خانواده‌اش را که در روز عاشورا در سال ۶۸۰ میلادی در کنار او به خاک افتادند، در خود جای داده است. وقتی اینجا ایستاده‌اید، بالای آرامگاه گروهی کامل از شهدا هستید که در یک مکان مقدس واحد گرد هم آمده‌اند.

دو پسر حسین

در داخل مقبره، دو پسر حسین که در کربلا جان باختند، آرمیده اند: علی اکبر خردسال و علی اصغر نوزاد شش ماهه. بازدید از آنها به معنای احساس مقیاس انسانی این فاجعه است، جایی که حتی یک نوزاد شیرخوار نیز در میان کشته شدگان به حساب می آمد.

زیر گنبد طلایی

درست بالای قبر حسین، گنبدی طلایی با ارتفاع حدود ۲۷ متر قرار دارد که با دوازده پنجره احاطه شده و ضریح نقره‌ای و طلایی را که زائران برای نماز به سمت آن می‌روند، در بر می‌گیرد. این سایبان درخشان در طول هزار سال توسط آل بویه، صفویه، عثمانی و قاجار بازسازی و تزئین شده است.