خانه امام علی

وقتی امام علی بن ابی طالب در دوازدهم رجب سال ۳۶ هجری وارد شهر کوفه شد، به او پیشنهاد اقامت در کاخ فرمانداری داده شد، اما از روی زهد و فروتنی آن را نپذیرفت.

او ترجیح داد خانه‌ای ساده به قیمت هفتاد دینار برای خود بخرد که تقریباً در صد متری گوشه جنوب غربی مسجد کوفه قرار داشت و در تمام دوران خلافتش، در حالی که وسیع‌ترین حکومت اسلامی زمان خود را اداره می‌کرد، خانه او باشد.

این خانه ۳۷۰ متر مربع مساحت دارد و شامل پنج اتاق است که در اطراف یک حیاط باز به سبک معماری اصیل عراقی قرار گرفته‌اند. در حیاط، چاهی وجود دارد که امام و اعضای خانواده‌اش برای نیازهای مختلف روزانه خود از آن استفاده می‌کردند.

این خانه شامل اتاق‌هایی برای پسرانش حسن و حسین، اتاقی برای ام البنین و سایر همسران و دخترانش است و همچنین کتابخانه‌ای دارد که امامان حسن و حسین علوم فقه، قرآن کریم و تفسیر آن را از آن استخراج می‌کردند.

در این خانه، پسران امام علی، حسن و حسین، دخترش زینب و دختری به نام خدیجه که در سن چهار سالگی درگذشت و گفته می‌شود در همان خانه دفن شده است، زندگی می‌کردند.

این خانه ساده و بی‌تکلف، شاهدی زنده و گویا بر زهد امیرالمؤمنین و برتری او بر زینت‌های دنیا است. این خانه در طول تاریخ بارها بازسازی و مرمت شده است، که آخرین مورد آن پس از سقوط رژیم بعث در عراق بوده است و همچنان پذیرای بازدیدکنندگانی از سراسر جهان اسلام است که از فضای آن الهام می‌گیرند و معنای عدالت و زهد را که صاحب آن تجسم بخشیده است، درک می‌کنند.