خان الشیلان

خان الشیلان در اواخر دوران عثمانی در سال ۱۸۹۹ میلادی در خیابان الخورناق در قلب نجف اشرف قدیم، به ویژه در محله البراق در انتهای ضلع شرقی آن ساخته شد. این بنا توسط حاج معین، تاجری ثروتمند، به عنوان مهمانخانه‌ای برای پذیرایی از زائران حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) ساخته شد، پیش از آنکه دولت عثمانی آن را تصرف کرده و به اداره‌ای برای اداره نجف تبدیل کند. سپس بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ به عنوان مقر حکومت محلی شهر مورد استفاده قرار گرفت.

پس از وقوع انقلاب ۱۹۲۰ در سی‌ام ژوئن ۱۹۲۰، این خان به بازداشتگاه زندانیان بریتانیایی که به دست انقلابیون افتاده بودند، تبدیل شد و آن را به یکی از برجسته‌ترین شاهدان تاریخی آن حماسه ملی بزرگ که عراق را از اشغال بریتانیا آزاد کرد، تبدیل کرد.

این خان که در زمینی به مساحت ۱۵۰۰ متر مربع ساخته شده است، شامل یک زیرزمین و دو طبقه فوقانی با اتاق‌های متصل به هم متعدد است که در جلوی آن ایوان‌های طاق‌دار با سبک معماری زیبا ساخته شده‌اند. دیوارهای آن دارای حکاکی‌ها و تزئینات اسلامی است، در حالی که سقف‌ها به شکل طاق‌های آجری ساخته شده‌اند. ارتفاع کلی ساختمان ۱۲ متر است.

خان به عنوان موزه میراث انقلاب ۱۹۲۰ و میراث شهر نجف اشرف بازسازی شده است. این بنا مجموعه‌های میراث متنوعی از سلاح، جواهرات و ظروف مسی خانگی را در خود جای داده است و شامل یک سالن پانورامای ویژه است که نبرد انقلاب ۱۹۲۰ را به تصویر می‌کشد. طبقه اول آن به میراث نجف و طبقه دوم آن به اسناد مهم مربوط به انقلاب ۱۹۲۰ اختصاص داده شده است.

این بنای تاریخی به دلیل وقایع مهمی که شاهد آن بوده است، یکی از نهادهای مهم نه تنها در نجف، بلکه در عراق و جهان عرب و اسلام محسوب می‌شود.