Tanrı Nabu Heykeli

Müzenin eşiğini geçmeden önce, Nabu sizi her zaman olduğu gibi dimdik ayakta, bilgelik ve vakar yayan bir duruşla ellerini birleştirmiş olarak karşılayacaktır. Sanki hiç ayrılmamış, zamanın eşiğinde bir bekçi olarak kalmayı seçmiş gibi.

Nabu, Mezopotamya mitolojisinde yazı, bilgelik ve bilgi tanrısıdır. Adı, "konuşmak" veya "ilan etmek" anlamına gelen Semitik kökten türetilmiştir; sanki onu yaratan uygarlık, kelimenin kendisini bir tanrı yapmak istemiş gibi.

Adı, kalem taşıyan veya bilgi arayan herkesle ilişkilendirilmiştir, çünkü o, katiplerin, bilginlerin ve astrologların koruyucusuydu.

Büyük tanrı Marduk'un (Babil'in yüce tanrısı) oğludur ve babasından tanrılar arasında yüksek bir konum miras almıştır. Gerçekten de, etkisi Yeni Babil döneminde artmış ve neredeyse onunla önem bakımından rekabet eder hale gelmiştir.

Ona kutsal kırk sayısı atanmış ve Mezopotamya astronomi geleneğinde Merkür gezegeniyle ilişkilendirilmiştir. En belirgin sembolü kalem ve yazı kamışı, bazen de "Muşuşşu" olarak bilinen kanatlı ejderha olmuştur.

Eşi, yazı tanrıçası Taşmetu idi, bu nedenle kelime ve bilgi onları her şeyde birleştirmiştir.

Tapınışı, Babil yakınlarındaki Borsippa şehrinde yoğunlaşmıştı; burada onun için "Ezida" (anlamı "Ebedi Ev") tapınağı inşa edilmişti ve bu tapınak, Mezopotamya'nın dört bir yanından gelen bilginler ve rahipler için bir türbe idi.

Nabu, insanların kaderlerinin ve yaşam sürelerinin kaydedildiği kozmik tablet olan Kader Tableti'nin koruyucusuydu.

Her Babil Yeni Yılı'nda, büyük Akitu kutlamaları sırasında, rahipler onun gelecek yıl için insan kaderlerinin yazımını yenilediğine inanırlardı, bu nedenle ona korku ve umutla dualar edilirdi.

Onun statüsü o kadar büyüktü ki, Ninova'daki Aşurbanipal Kütüphanesi gibi büyük kraliyet kütüphaneleri onun himayesine verilmişti ve tabletleri çalmaya veya yok etmeye cüret eden herkes için onun adına uyarılar tabletlere yazılmıştı.

Büyük kralların birçoğu, en başta Babil'in en büyük kralı Nebukadnezar, Yeni Babil İmparatorluğu'nun kurucusu Nabopolassar ve son kralı Nabonidus olmak üzere, onun adını içeren bileşik isimler taşıyordu; sanki Nabu'nun adıyla ilişkilendirilmek, krala başka hiçbir niteliğin sağlayamayacağı bir bilgelik ve ilahi meşruiyet havası veriyordu.