17. Ramazan Camii

Bağdat'ın tarihi mimari simgelerinden biri olarak kabul edilir. Temel taşı, Kral Gazi döneminde, Hicri 1355 / Miladi 1938 yılında, Vakıflar Müdürlüğü tarafından finanse edilerek atılmıştır. Başlangıçta Kral Faysal I Camii olarak adlandırılması planlanmıştı. İnşaat, Prens Abdül-İlah'ın naipliği döneminde 10 Temmuz 1940'ta başladı, ancak daha sonra 1951 yılına kadar durdu. 1951'de Vakıflar Kurulu, cami üzerindeki çalışmaları yeniden başlatmak için bir komite kurma kararı aldı ve camiye Kral Faysal II Camii adını vermeyi planladı. Çalışmalar 1953 yılına kadar devam etti, sonra tekrar durdu ve adı El-Alaviyye Camii olarak değiştirilmesi düşünüldü.

Cami, başlangıçta Cumhuriyet Camii olarak adlandırmayı amaçlayan Abdül Kerim Kasım dönemine kadar tamamlanmadı. Ancak, 14 Temmuz 1959'da Devrimin Milli Günü'nde açılışını yaptığında, camiye Şehitler Camii (Camiü'l-Şehid) adını verdi. Bununla birlikte, cami dört yıl boyunca kapalı kaldı ve orada namaz kılınmadı. İlk namaz, Abdül Selaman Arif döneminde, 6 Aralık 1963 Cuma günü kılındı ve cami, Hicri 1383 / Miladi 1963 Ramazan Devrimi'nin 14. günü anısına 14. Ramazan Camii olarak yeniden adlandırıldı.

2003 yılında Saddam Hüseyin rejiminin düşmesinden sonra, cami Bedir Savaşı anısına 17. Ramazan Camii olarak yeniden adlandırıldı.

Caminin toplam alanı yaklaşık 5.000 metrekaredir ve 2.500'den fazla ibadet edeni ağırlayabilir.

Namaz salonunda, güzel süslemelerle bezenmiş bir kubbe ile taçlandırılmış bir mihrap bulunmaktadır. Ayrıca, eşsiz bir mimari tarzda inşa edilmiş ve mavi Kerbela tarzı sırlı çinilerle kaplı, iki balkonlu yüksek bir minareye sahiptir.

Cami şunları içermektedir:

İmam ve vaiz için bir konut

Dini etkinlikler ve yas toplantıları için bir salon

Kadınlar için bir namaz alanı

Bir idari ve hizmet odası

Namaz salonunu çevreleyen bir bahçe