Al Dhaher Aile Evleri

Bağdat'taki Hayfa Caddesi'nde, Irak'ın siyasi ve sosyal tarihinin kıyılarında, Bağdat mimarisinin güzelliğini buradan geçen devlet adamlarının hatırasıyla birleştiren nadir yaşayan tarihi eserler arasında yer alan El-Zahir ailesinin ikiz evleri bulunmaktadır.

Bu tarihi evler, Beni Suveyda El-Zubaidi kabilesinin bir kolu olan Hilla'nın El-Bu Sultan kabilelerinden gelen El-Zahir ailesine aittir. Ailenin reisi Şeyh Ahmed El-Zahir, Bağdat'ın önde gelen isimlerinden biriydi; 1920 Devrimi'ne katılmış ve El-Salihiye'deki meclisi (toplanma yeri) 1932'deki ölümüne kadar ziyaretçilere açık kalmıştır.

İki ikiz ev, 1936 yılında Bağdatlı mimar İbrahim Jasim El-Abta tarafından, o dönemdeki El-Mumayyez ailesinin evlerinin tarzında inşa edilmelerini isteyen Abdül Razzaq Ahmed El-Zahir'in isteği üzerine inşa edilmiştir. İnşaat iki yıl sürdü ve Abdul Razzaq projenin tüm aşamalarını bizzat denetledi. Bu evler daha sonra, orada yaşayanların öneminin tanınmasıyla resmi kurumlar tarafından miras alanı olarak ilan edildi.

Abdul Razzaq Ahmad Al-Zahir (1907–2003): Bağdat doğumlu Iraklı bir avukat. Beyrut Amerikan Üniversitesi'nde kısa bir süre eğitim gördükten sonra 1934'te Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Özellikle Ali Jawdat Al-Ayyubi'nin kabinesinde Ekonomi Bakanı (1949–1950) olarak yüksek devlet görevlerinde bulundu. Cesur siyasi duruşlarıyla tanınan Al-Zahir, yetkililere yönelik sert eleştirileri nedeniyle 1952'de bir baskı sırasında tutuklandı. 1958 devriminden sonra, Tarım Reformu Hukuk Komitesi'ndeki katılımı dışında siyasi tarafsızlığı seçti.

Abdul Hadi Ahmad Al-Zahir (1898–1978): Monarşik dönemde siyasi hayata belirgin bir iz bırakan önde gelen bir yargıç ve yönetici. Birçok siyasi partiye üyeydi; bunlar arasında El-Umme Partisi (1924), El-Ahrar Partisi (1946) ve El-Cebha El-Şaabiyye Partisi (1951) yer alıyordu. Çeşitli parlamento ve bakanlık görevlerinde bulundu ve 20. yüzyılın ilk yarısında Irak siyasi hareketinin önde gelen seslerinden biriydi.

Bugün, El-Zahir evleri, incelikli mimari ile ulusal hafıza arasında bir buluşma noktası oluşturuyor. Bunlar sadece eski binalar değil, Irak'ın siyasi ve sosyal tarihinin yaşayan sayfalarıdır. İki evin koridorlarında yürürken, sadece taşları ve duvarları değil, siyasi tartışmaların yankılarını, eski toplantıların konuşmalarını duyuyor ve bu sayfalar sonsuza dek kapanmadan önce monarşik Bağdat'tan kesitler görüyorsunuz.