تپه الزینبی

تپه الزینبی زمینی مرتفع است، تپه‌ای کوچک که پنج متر بالاتر از سطح حرم حسینی قرار دارد و در فاصله ۲۰ متری حرم مطهر الحسین و ۳۵ متری محل شهادت امام حسین (ع) واقع شده است.

این تپه مقدس به افتخار افتخار زنان شریف، زینب دختر امام علی (ع) نامگذاری شده است، که با ایستادن بر روی آن، در حالی که برادرش امام حسین (ع) را در حال نبرد سرنوشت‌ساز خود در دفاع از اسلام، آزادی و کرامت تماشا می‌کرد، به آن احترام گذاشت.

روایات نقل می‌کنند که او در لحظه‌ای که امام حسین (ع) از اسب خود به زمین افتاد، با حجاب کامل خود بیرون آمد و در این مکان ایستاد و به سیدالشهدا (ع) خطاب کرد. سپس نگاهش را به سمت مدینه چرخاند و پدربزرگش پیامبر (ص) را صدا زد و گفت: «ای پدربزرگم، ای محمد من، این حسین (ع) در صحرا است، در کربلا کشته شده است.» سپس نگاهش را به سمت الغری (نجف) چرخاند و از پدرش امیرالمؤمنین (ع) خواست تا آنچه را که اتفاق افتاده است، برایش تعریف کند.

این حرم به دلیل اهمیت عمیق و آشکاری که دارد، جایگاه والایی در قلب همه دوستداران و زائران اهل بیت (علیهم السلام) دارد، به ویژه در طول زیارت‌های میلیونی شهر مقدس کربلا.

این مکان مقدس، محل مستقیمی که حضرت زینب در آن ایستاده بود، با سنگ مرمر به ارتفاع چهار متر پوشیده شده است و در مرکز آن یک شبکه اسلامی به ارتفاع دو و نیم متر قرار دارد که در مرکز آن یک پنجره دو لنگه نقره‌ای با آیاتی از قرآن کریم حکاکی شده است. ورود به حرم شریف از طریق یک در چوبی ساج به عرض دو متر و ارتفاع چهار متر انجام می‌شود که با آیه شریفه «إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا» تزئین شده است. مساحت حرم تقریباً صد متر مربع است و دیوارهای آن با سنگ مرمر پوشیده شده و بالای آن نواری از کاشی‌های کربلایی و آیات شریف قرآن قرار دارد، در حالی که بر فراز این بنا، گنبدی سبز رنگ قرار دارد که از داخل با آینه‌هایی به سبک اسلامی تزئین شده است.

ساختمانی که بر روی این تپه قرار دارد، در سال ۱۳۹۸ هجری قمری بازسازی و اخیراً مرمت شده است. در پروژه صحن حضرت زینب (سلام الله علیها)، مساحت حرم از ۳۰۰ متر مربع به ۳۳۰۰ متر مربع افزایش یافت. در شکل جدید خود، این حرم از سه و نیم طبقه تشکیل شده است که بر فراز آن گنبدی قرار دارد و دارای حکاکی‌های مدرنی است که با معنویت و نمادگرایی حرم هماهنگ است.

این ابیات بر روی کاشی‌های کربلایی در بالای ورودی اصلی حرم نوشته شده است:

این حرم متعلق به زینب کبری، بانوی بزرگوار، دختر پیامبر و فرزندانش، دختر جانشین برگزیده، خواهر حسین و روح زهرا، فاطمه پاکدامن است. او در روز عاشورا در اینجا ایستاده بود، غرق در عظمت مصیبت برادرانش، مبهوت. در اینجا محرابی برای او ساخته‌اند و همچنین نمازخانه‌ای، سازنده آن به امید پذیرش.