مسجد هفدهم رمضان

داستان این مسجد از سال ۱۳۵۵ هجری قمری / ۱۹۳۸ میلادی آغاز می‌شود، زمانی که سنگ بنای آن در زمان سلطنت ملک غازی و با بودجه اداره اوقاف گذاشته شد. در ابتدا قرار بود مسجد ملک فیصل اول نامیده شود.

در ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۰، ساخت و ساز در زمان سلطنت شاهزاده عبدالاله آغاز شد، اما خیلی زود متوقف شد. در سال ۱۹۵۱، کمیته جدیدی برای از سرگیری ساخت و ساز و تغییر نام آن به مسجد ملک فیصل دوم تشکیل شد. کار تا سال ۱۹۵۳ ادامه یافت و سپس دوباره متوقف شد. نام آن بعداً به عنوان مسجد العلویه پیشنهاد شد.

در نهایت، در زمان ریاست جمهوری عبدالکریم قاسم، ساخت و ساز بار دیگر از سر گرفته شد. قرار بود مسجد جمهوری نامیده شود، اما وقتی رسماً در ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۹، روز ملی عراق که بزرگداشت انقلاب ۱۴ ژوئیه بود، افتتاح شد، قاسم آن را مسجد شهید (جامع الشهید) نامید. با این حال، چهار سال دیگر برای عبادت بسته ماند.

سرانجام، در ۶ دسامبر ۱۹۶۳، اولین نماز جمعه در زمان ریاست جمهوری عبدالسلام عارف در آنجا برگزار شد و به افتخار انقلاب ۱۹۶۳ (۱۴ رمضان ۱۳۸۳ هجری قمری) رسماً با نام مسجد ۱۴ رمضان افتتاح شد.

پس از سقوط رژیم صدام حسین در سال ۲۰۰۳، نام این مسجد بار دیگر به عنوان فعلی خود تغییر یافت: مسجد ۱۷ رمضان، به یاد نبرد تاریخی بدر.

مساحت این مسجد بیش از ۵۰۰۰ متر مربع است و بیش از ۲۵۰۰ نمازگزار را در خود جای می‌دهد. این بنا دارای ویژگی‌های زیر است:

• محرابی با گنبدی زیبا و مزین به نقوش پیچیده اسلامی

• مناره‌ای بلند با دو ایوان (حوضین)، پوشیده از کاشی‌های آبی نمادین به سبک کربلا (الکاشی الکربلائی)

• اقامتگاهی اختصاصی برای امام و واعظ

• سالنی برای برگزاری مراسم مذهبی و عزاداری

• نمازخانه‌ای برای بانوان

• اتاق اداری و خدماتی

• باغی آرام در اطراف محراب که فضای معنوی این مکان را ارتقا می‌دهد