ساعت بغداد

ساعت بغداد در منطقه میدان جشن در قلب پایتخت واقع شده است. این برج بلند با یک ساعت چهار وجهی عظیم که بر روی یک پایه هشت ضلعی قرار دارد و یک موزه میراث فرهنگی در داخل آن قرار دارد، ساخته شده است.

ایده ساخت این ساعت به سال ۱۹۸۶ برمی‌گردد، زمانی که دفتر ریاست جمهوری مسابقه‌ای را برای طراحی یک ساعت مرکزی به یادبود شهدای جنگ ایران و عراق برگزار کرد. طرح برنده توسط معمار محمد ضیاء البراک و همسرش، نسرین القیسی، ارائه شد. ساخت و ساز در سال ۱۹۸۹ آغاز شد و در سال ۱۹۹۴ توسط کادرهای اداره صنعتی‌سازی نظامی (که بعداً در سال ۲۰۰۳ منحل شد) تکمیل و رسماً افتتاح شد.

این ساعت یک بنای مهم شهری است، زیرا با زمان جهانی مرتبط بود و به عنوان مرجع رسمی زمان عراق عمل می‌کرد و توسط ادارات دولتی، فرودگاه‌ها و ایستگاه‌های رادیو و تلویزیون مورد استفاده قرار می‌گرفت.

این ساختمان به دلیل استفاده از ۷۰۰۰ متر مربع سنگ مرمر ایتالیایی برای کف، مقدار مساوی گرانیت برای پوشش نماها و سطوح شیشه‌ای صاف که از بالای برج تا پایه آن بدون اتصال امتداد یافته‌اند و به آن فرم معماری سیال و ساده‌ای می‌بخشند، قابل توجه است.

موزه پیروزی که در پایه قرار دارد، زمانی هدایای لوکسی را که از سراسر جهان به رئیس جمهور وقت عراق اهدا شده بود، مانند شمشیرها و خنجرهای منبت‌کاری شده با طلا و سنگ‌های قیمتی، ساعت‌های نادر و عتیقه‌جات، به نمایش می‌گذاشت.

با این حال، در طول حمله به بغداد در سال ۲۰۰۳، برج و موزه مورد بمباران هوایی قرار گرفتند که بخش‌های بزرگی از آن را ویران کرد. محتویات آن غارت شد، اگرچه برخی از آنها بعداً پس از تصرف توسط نیروهای آمریکایی بازسازی شدند و سازه توسط مقامات عراقی بازسازی شد.

پس از تهاجم، محل ساعت به طور موقت به عنوان ستاد دادگاه برای محاکمه رئیس جمهور سابق و دستیارانش مورد استفاده قرار گرفت، پیش از آنکه بار دیگر بازسازی شود و امروز به عنوان شاهدی بر تاریخ پرتلاطمی که هنر، اقتدار و نمادهای فرهنگی را در هم آمیخته است، پابرجا بماند.