۸. تالار مجسمه‌های آشوری

در این تالار موزه ملی عراق، تجسم زنده‌ای از عظمت تمدن آشور وجود دارد که در شمال بین‌النهرین ظهور کرد و ریشه‌های عمیق خود را از هزاره سوم پیش از میلاد گسترش داد و بین قرن‌های نهم و هفتم پیش از میلاد به اوج خود رسید، پیش از آنکه پرده از پایتخت بزرگ آن، نینوا، با سقوط آن در سال ۶۱۲ پیش از میلاد فرو افتد. با این حال، دستاوردهای فرهنگی، هنری، معماری و نظامی آن در حافظه بشر حک شده و گواهی بر یکی از قدرتمندترین تمدن‌های خاور نزدیک باستان است.

دولت آشور به خاطر قدرت نظامی بی‌نظیرش شناخته می‌شد، زیرا یک دولت متمرکز و کاملاً سازمان‌یافته بود که بر اساس مدیریت دقیق، پاسخگویی و مالیات‌بندی دقیق بنا شده بود. این امپراتوری بر ارتشی سازمان‌یافته متکی بود که سرزمین‌هایی از خلیج فارس تا مدیترانه را فتح می‌کرد، پایتخت‌های بزرگی مانند آشور، نمرود و نینوا را می‌ساخت و پادشاهان آن با دقت اعمال قهرمانانه خود را در کتیبه‌های سنگی عظیمی که دیوارهای کاخ‌ها و معابد را زینت می‌دادند، ثبت می‌کردند. این کتیبه‌ها نبردها و صحنه‌های شکار شیر و بز کوهی را به تصویر می‌کشیدند و قدرت، کنترل و ادغام انسان‌ها، طبیعت و خدایان را بیان می‌کردند.

گاوهای بالدار (لاماسو) از برجسته‌ترین نمادهای به جا مانده از هنر آشوری هستند که مجسمه‌های سنگی عظیمی را با ترکیب بدن گاو یا شیر، بال‌های عقاب و چهره انسانی با ریشی باشکوه به تصویر می‌کشیدند. آنها در ورودی کاخ‌های سلطنتی برای محافظت معنوی از آنها و ارعاب دشمنان ساخته می‌شدند و نمادهای قدرت، خرد و جاودانگی را نشان می‌دادند. آنها با دقت و توجه دقیق به جزئیات تراشیده می‌شدند تا مفهوم آشوری از اقتدار الهی را که در شخص پادشاه تجلی یافته بود، مجسم کنند.

گاوهای بالدار (لاماسو) این تالار همچنین شامل مجسمه‌های برجسته عظیمی است که از سنگ آهک تراشیده شده‌اند و چشم‌انداز کاملی از لشکرکشی‌های نظامی به رهبری پادشاهان آشوری مانند آشورنصیرپال دوم و شلمانسر سوم را به تصویر می‌کشند. صحنه‌هایی از تمدن‌ها، حماسه‌ها، سربازان اسیر، صفوف پیروزی و آیین‌های مذهبی در آن نمایان است که آنها را نه تنها به آثار هنری خیره‌کننده، بلکه به اسناد تاریخی مصوری تبدیل می‌کند که جهان‌بینی آشوری را مستند می‌کند.

از جمله برجسته‌ترین نمایشگاه‌های اینجا، مجسمه پادشاه آشورنصیرپال دوم، با لباس‌های سلطنتی و نگاه خیره‌اش، و سنگ یادبود شلمانسر سوم است که جزئیات دقیقی از فتوحات او، اتحادهایی که تشکیل داد و پادشاهی‌هایی که فتح کرد، بر روی آن ثبت شده است.

این تالار مظهر روح نظامی و هنری است و شکوفایی هنر رسمی مرتبط با دربار سلطنتی را آشکار می‌کند و برجسته می‌کند که چگونه آشوریان از هنر و معماری به عنوان وسیله‌ای برای ایجاد اعتبار و جاودانه کردن خاطرات سیاسی و مذهبی استفاده کردند و نینوا و دیگر شهرهای خود را نه صرفاً مراکز حکومت، بلکه پایتخت‌های فرهنگ، حاکمیت و یک نظم جهانی جامع و فراتر از زمان خود ساختند.