14 تالار سکه عبدالله شکر الصراف

الحاج عبدالله عبدالرسول شاکر الصراف در ۷ ژوئیه ۱۹۱۰ در شهر مقدس نجف متولد شد و خواندن و نوشتن را نزد علمای مساجد شهر آموخت.

او به جمع‌آوری سکه‌های باستانی علاقه زیادی داشت و چهل سال از عمر خود را وقف این علاقه کرد.

او بیش از ۱۶۰۰ قطعه طلا، نقره و مس با ارزش تاریخی بالا جمع‌آوری کرد.

در ۱۸ مارس ۱۹۶۹، الصراف مجموعه گرانبهای خود را به پاس قدردانی از میراث ملی به موزه عراق اهدا کرد.

در همان سال، تالار اختصاص داده شده به نمایش این سکه‌ها افتتاح شد و اقلام در یازده ویترین قرار گرفتند.

از آن زمان، این تالار به نام تالار سکه‌های اسلامی عبدالله شاکر الصراف نامگذاری شده است.

مدیریت موزه عراق این هدیه ارزشمند را با یک مراسم رسمی بزرگ جشن گرفت.

اداره آثار باستانی همچنین نسخه ویژه‌ای از مجله موزه عراق را منتشر کرد که کل مجموعه سکه‌های الصراف را ارائه می‌داد.

نسخه‌هایی از آن شماره به پاس قدردانی از اهمیت این مجموعه، در موزه‌های سراسر جهان توزیع شد.

خانواده الصراف دو بار این تالار را بازسازی کردند: یک بار در سال ۲۰۱۶ و بار دیگر در سال ۲۰۱۹.

این به‌روزرسانی‌ها برای حفظ کیفیت نمایش و سازماندهی بهتر اطلاعات تاریخی مرتبط با سکه‌ها انجام شد.

این تالار به دلیل ارزش فرهنگی و تاریخی قابل توجهش، همچنان یکی از فضاهای مهم موزه است.

این تالار شامل ۱۶۰۰ سکه است که به ترتیب زمانی بر اساس ایالت‌ها، خلفا، سلاطین و پادشاهان چیده شده‌اند.

این سکه‌ها شامل سکه‌هایی به سبک ساسانی و بیزانسی و همچنین گروه‌های مختلفی از دوران عباسی، به همراه سکه‌های طلا، نقره و مس از ایالت‌ها و دوره‌های مختلف است.

الصراف در سال ۱۹۸۵ عراق را به مقصد شهر رباط ترک کرد و سپس به ایالات متحده نقل مکان کرد و در ایالت ویرجینیا در آنجا زندگی کرد.

او پس از زندگی‌ای سرشار از مشارکت‌های علمی و فرهنگی، در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۰ در واشنگتن درگذشت.

تالار اختصاصی او در موزه عراق، گواهی ماندگار بر شور و اشتیاق و میراث اوست.