بنای یادبود میدان نیسور

بنای یادبود نیسور یکی از مهمترین آثار میران السعدی، مجسمه‌ساز عراقی، محسوب می‌شود. کار بر روی این بنای یادبود در سال ۱۹۶۵ آغاز شد و پس از پنج سال تلاش در سال ۱۹۶۹ به پایان رسید.

این بنای یادبود، دو ماسک شاهین‌بان را نشان می‌دهد که در یک کره شکافته شده محصور شده‌اند و در بالای آن گروهی از عقاب‌های برنزی قرار دارند. این طرح نمادین، مفاهیم قدرت، تعالی و حفاظت از میهن را تداعی می‌کند.

تقریباً قطعی است که طراحی این بنای یادبود از گنبد جدا شده بنای یادبود شهدا اثر هنرمند اسماعیل فتاح الترک الهام گرفته شده است.

این اثر نمادی از خلبانان عراقی است که در جنگ‌ها جنگیده‌اند، و همچنین غروری که عمیقاً در تاریخ عراق از تمدن‌های باستانی تا دوران مدرن ریشه دارد.

این بنای یادبود در همان مکانی ساخته شد که یک خلبان عراقی پس از سرنگونی هواپیمایش در سال ۱۹۶۳ در آنجا فرود آمد.

پس از سال ۲۰۰۳، به دلیل ارتباط این بنا با حزب بعث، پیشنهادهایی برای حذف این بنای یادبود ارائه شد، اما مخالفت گسترده عمومی مانع از این امر شد.

این بنای یادبود از چندین رویداد خشونت‌آمیز و انفجار که منطقه را لرزاند، از جمله حادثه سال ۲۰۰۷ در همان میدان، که در آن حدود ۲۰ غیرنظامی بر اثر تیراندازی یک شرکت امنیتی آمریکایی کشته شدند، جان سالم به در برد.

جنس برنزی آن به حفظ ساختار آن در طول جابجایی به پارک الزورا و بازگشت بعدی آن به محل اصلی‌اش کمک کرد.

پایه اصلی این بنای یادبود چهارضلعی بود و دارای فواره‌ای بود که آب روان را در اطراف آن اضافه می‌کرد، اما بعداً پس از فرسایش در دهه ۱۹۹۰، در یک دایره بتنی پنهان شد.

امروزه، بنای یادبود نیسور یکی از برجسته‌ترین بناهای تاریخی بغداد است. این بنا نام خود را به میدان می‌دهد و جایگاه نمادین آن را در حافظه جمعی به عنوان بنای یادبود قدرت، شجاعت و آرزوی صعود به بالا حفظ می‌کند.