Peygamber Yunus Tepesi

Peygamber Yunus Tepesi veya Tövbe Tepesi (Tell Al Tawba), Musul şehrinin doğu tarafında yükselen bir arkeolojik tepedir ve binlerce yıl boyunca ardı ardına gelen medeniyetlerin katmanlarını biriktirerek Mezopotamya'nın en çeşitli ve tarihsel olarak derin yerleşim yerlerinden biri haline gelmiştir.

Tarih, bu tepenin Tövbe Tepesi (Tell Al Tawba) olarak bilindiğini ve Peygamber Yunus ile halkının, üzerlerindeki ceza kaldırılana kadar Tanrı'ya yalvardıkları yer olduğunu anlatır.

Daha sonra Asurlular, Kral Esarhaddon döneminde bu tepe üzerine en önemli saraylarından birini inşa ettiler. MÖ 612'de Ninova'nın düşüşünden sonra saray yıkıldı, ancak Ninova halkı üzerine konutlar, tapınaklar inşa etti ve etrafını bir duvarla çevreledi, böylece Doğu Kalesi olarak bilindi.

Hristiyanlığın yayılmasından sonra, Hristiyanlar bu alana Peygamber Yunus (Yunus) Manastırı adında bir manastır kurdular. Müslümanlar Musul'u açtıklarında, manastırın yanına, önce Tövbe Camii, daha sonra Yunus Camii olarak bilinen bir cemaat camisi inşa ettiler. Nasır el-Devla el-Hamdani'nin kızı Leyla Cemila, camiyi yeniledi ve birçok vakıf kurdu. Musul Prensi Mevdud ibn Tuğtekin de Hicri 6. yüzyılın başlarında cami içinde bir türbe inşa ettirdi.

IŞİD, 2014 yılında Peygamber Yunus Camii'ni havaya uçurduğunda ve üyeleri eserlere ulaşmak için höyüğün altına tüneller kazmaya başladığında, bu kalıntılar kimsenin beklemediği bir sürprizi ortaya çıkardı: höyüğün derinliklerinde, kırk metre yerin altında, diz çökmüş devasa, kanatlı bir antik boğa heykeli bulundu. Bu heykel, Asurlu Kral Esarhaddon'un saray kapılarının koruyucularından olan Lamassu heykellerinden biriydi. İnsan yüzlü bu kanatlı boğalar, Asurlular tarafından, inançlarına göre girişi korumak ve kötülüğü uzaklaştırmak için surlarla çevrili şehirlerinin her kapısına yerleştirilirdi.

Keşifle birlikte, insanlığın medeniyetleriyle dolu bu höyüğün derin katmanlarına gömülü, Asur askerlerini, hurma ağaçlarını, nar ağaçlarını ve incir ağaçlarını tasvir eden çizimlerle yazılmış yedi mermer tablet bulundu. Bu tabletler, Sennacherib Sarayı'na ait olduğu düşünülen eserlerdi. Tarihçiler, bu ardışık medeniyet örtüşmesinin bir çelişkiyi temsil etmediğini, aksine, farklı dönemlerde birden fazla kimliği tek bir yerde kucaklamış olan bu eşsiz yerin karakteristik özelliği olduğunu doğruluyorlar.