Bağdadi Kafe

"Bağdat Kafesi" o zamanlar da şimdi de sadece çay veya kahve içilen bir yer olmaktan çok daha fazlası. Mahallenin erkekleri ve gençleri, zanaatkarları ve tüccarlarının bir araya geldiği, Bağdat'ın farklı dönemlerdeki yaşamını yansıtan sıkı sıkıya bağlı bir sosyal doku oluşturan açık ve popüler bir kulüp.

Bağdat'taki ilk kafe 1590 yılına dayanıyor. Kafeler Abbasi döneminde bilinmiyordu ve ilk olarak Mustansiriya Okulu'na bağlı gümrük depolarında ortaya çıktı. Daha sonra durum gelişti: 1604'te Hasan Paşa'nın Kafesi Vezir Camii yakınlarında inşa edildi ve 1834'e gelindiğinde Bağdat, eğlence ve halk etkileşiminin merkezleri haline gelen kafelerle dolup taşıyordu.

Kafeler hem gençleri hem de yaşlıları ağırlıyordu. Bazı müşteriler nargile içerken, diğerleri Irak çayı veya kahvesi yudumluyordu. Satranç ve tavla gibi oyunlar oynanır, kassasinler (profesyonel hikaye anlatıcıları) tarafından büyüleyici hikayeler anlatılırdı. Fotoğrafçılığın, radyonun ve televizyonun gelişine kadar kafelerde "Irak makam müziği" güçlü bir şekilde varlığını sürdürdü.

Kafe mirasının dikkat çekici bir görsel canlandırması olarak, gerçeğe yakın heykeller ikonik Bağdat kafe sahnelerini tasvir ediyor:

• Izgara Ciğer Satıcısı: Bir köşede duran, kömürde ciğer ızgara yapan satıcı, özellikle ekmek ve baharatlarla birlikte kafelerde servis edilen sevilen bir lezzeti gösteriyor.

• Horoz Dövüşü Bahsi: İki "Harati" (değerli bir Hint cinsi horoz) dövüştüğü eski bir bahis geleneğinin anlık görüntüsü. Kaybeden, kazanan için ızgara ciğer satın almak zorundadır; bu, o zamanlar yaygın bir uygulamaydı.

• "Afaandi" ve Ayakkabı Boyacısı: Başka bir heykel, zarif bir "afaandi"nin (eğitimli orta sınıfın sembolü) sakin bir şekilde oturduğunu ve bir ayakkabı boyacısının ayakkabılarıyla ilgilendiğini gösteriyor; bu, günlük bir kafe sahnesi. Sosyal etkileşimi yansıtan.

• “Siniyah” (Tepsi Oyunu): En popüler hafıza ve şans oyunlarından birinin canlı bir heykeli. Ters çevrilmiş bardaklar bir tepsiye dizilir ve altlarında küçük nesneler saklanır. Oyuncular hızlı ve ustaca karıştırmanın ardından nesnelerin nerede saklı olduğunu tahmin etmelidir.

Horoz dövüşü heykellerinin arkasında, özellikle Ramazan ayında Irak'ın en sevilen grup oyunlarından biri olan “Mahibis” oynayan bir grup genç adam tasvir edilmiştir.

“Mahibis” iki takım arasında oynanır. “Mahibis” (bir yüzük) ilk takımın bir oyuncusunun eline gizlice saklanır, herkes ellerini kapalı tutar. Karşı takım, yüz ifadelerine ve ince jestlere dayanarak yüzüğün hangi elde olduğunu tahmin etmelidir. Her doğru tahmin için bir puan verilir ve oyun, bir takım en çok puanı toplayana kadar birden fazla tur boyunca devam eder.

Bugüne kadar, geleneksel kafeler Bağdat'ta birer simge olarak kalmış, uzun bir toplanma, oyun, sohbet ve sanat tarihine tanıklık etmiştir. Her kafe, sahneleri canlandıran minyatür bir sahne gibidir. Eski Bağdat'ın zengin sosyal yaşamını anlamada hayati bir unsur olarak günlük miras ve önem taşımaktadır.