Postacı

Postacı, mektupları ve paketleri mahalleler ve şehirler arasında, yaya olarak, at veya bisiklet kullanarak teslim etmekten sorumlu kişiydi. Kendine özgü bir üniforma giyer ve mesajlarla dolu büyük bir deri çanta taşırdı. Modern iletişim araçlarının henüz mevcut olmadığı bir dönemde insanları birbirine bağlamadaki rolü nedeniyle önemli ve saygın bir figür olarak kabul edilirdi.

Genellikle mavi veya haki renkli bir kıyafet, şapka ve Posta ve Telgraf Dairesi'ne bağlılığını gösteren resmi bir rozet takan postacı, özellikle iller ve şehirler arasında gönderilen, damgalanmış ve mühürlenmiş mektupları teslim alırdı.

Dikkat çekici bir şekilde, postacı sadece bir kurye değildi. Sıklıkla okuma yazma bilmeyen kişilere mektuplarını yüksek sesle okuyarak ve hatta bazen cevaplarını onlar için yazarak yardımcı olurdu. İşinin gerektirdiği yüksek düzeyde dürüstlük ve dakiklik, yazışmaların güvenli ve zamanında teslim edilmesini sağlamakla görevlendirilmişti.

Postacı, el yazısı mektupların kalpler arasındaki tek köprü olduğu bir dönemde, Bağdat sakinleri ile uzaktaki sevdikleri (göçmenler, gezginler veya uzakta bulunanlar) arasında hayati bir bağlantı görevi görüyordu.

E-posta ve ekspres kargo hizmetlerinin yükselişiyle meslek azalmış olsa da, geleneksel postacılar hala bazı kırsal bölgelerde ve eski mahallelerde sessizce çalışarak, bir zamanlar insanların umutlarının, üzüntülerinin ve sevinçlerinin ağırlığını taşıyan bir mirası sürdürüyorlar.