Lambacı

Lambachi, eski Bağdat'ta, elektriğin şehre yayılmasından önceki günlerde, sokak lambalarını yakmak ve bakımını yapmakla sorumlu kişiydi. Uzun bir tahta merdiven taşıyarak sokaklarda ve dar caddelerde dolaşır, her akşam bir sopa veya yanan bir fitil kullanarak lambaları yakar, şafak vakti ise söndürmek veya yağla doldurmak için geri dönerdi.

Lambalar gazyağı veya zeytinyağı ile çalışır ve pamuk fitillerle donatılırdı. Lambachi her gün camlarını is ve dumandan temizleyerek sokakları aydınlık ve temiz tutardı. Bu lambalar genellikle kafeler, pazarlar ve camiler gibi toplanma yerlerinde yoğunlaşır, sakinler için güvenli ve rahat bir ortam yaratacak kadar ışık sağlardı.

Lambachi, gece güvenliğini sağlamada önemli bir rol oynadığı için mahallede hayati bir figür olarak kabul edilirdi. Çocuklar sık sık etrafında toplanır, lambaları yakma yöntemine hayran kalırlardı; bu da onun varlığını sevilen ve hayat dolu bir kişi haline getirirdi.

Elektriğin ortaya çıkmasıyla bu meslek yavaş yavaş ortadan kayboldu ve yalnızca kültürel etkinliklerde ve miras festivallerinde, Bağdat'ın kolektif hafızasının bir parçası olarak sergilenerek varlığını sürdürdü. Günlük hayattan kaybolmuş olsa da, geleneksel fener eski Bağdat'ın güçlü bir sembolü olmaya devam ediyor ve Ramazan ve bayram günlerinde evleri süslemek için hala bazen kullanılıyor.