Şeyh Hasson

Okuma yazma bilmemenin ve cehaletin yaygın olduğu bir dönemde, Bağdat'ta büyücülük ile halk tıbbını harmanlayan bir sosyal olgu ortaya çıktı. İnsanlar doktora gitmek yerine şifa için "şeyh" veya "mulla"ya yöneliyorlardı.

Şeyh, geleneksel kıyafetleri ve sarığıyla tanınıyor ve manevi bir şifacı olarak kabul ediliyordu. Fiziksel veya "manevi" rahatsızlıkları iyileştirmek için dualar okuyor, muskalar yazıyor ve nane, papatya ve zencefil gibi bitkisel karışımlar hazırlıyordu.

Kutsanmış su sunuyor, tütsü yakıyor ve küçük kağıt parçalarına muskalar yazıyordu; bunlar, inancın batıl inançla iç içe geçtiği ortamlarda nazardan, büyücülükten ve kıskançlıktan korunmak için ele bağlanıyor veya boyuna takılıyordu.

Bu olgu, eğitim ve sağlık bilincinin yayılmasıyla birlikte yavaş yavaş ortadan kalktı ve yerini modern tıp ve şifa kavramlarına bıraktı. Yine de, Bağdat'ın kolektif hafızasının bir parçası olarak kalmaya devam ediyor.