Nehir Taşımacılığı

Mezopotamya, topraklarından geçen Dicle ve Fırat nehirleri sayesinde nehir taşımacılığıyla ünlüydü. Bu su bazlı ulaşım araçları, özellikle güney bölgelerinde ve bataklıklarda, nehir kıyılarında günlük yaşamın önemli bir parçasını oluşturuyordu.

Balam, genellikle tik ağacından veya palmiye ağacından yapılan ve özellikle sığ ve dar sularda seyahat ve balıkçılık için kullanılan geleneksel teknelerden biridir. İnce dikdörtgen şekli ve yüksek pruvası ile karakterize edilir, bu da ona yüksek manevra kabiliyeti kazandırır. Su sızıntısını önlemek ve dayanıklılığı artırmak için dış yüzeyi qār (bitüm) ile kaplanmıştır.

Bazı kaynaklar, balam kelimesinin Farsça'dan türediğini ve "küçük tekne" anlamına geldiğini ve Irak lehçesinde yaygın olarak kullanıldığını öne sürmektedir. Balam, uzun zamandır nehir kıyıları arasında günlük geçiş aracı olarak hizmet vermiştir ve bugün hala Bağdat'ta, özellikle Dicle Nehri yakınlarındaki bölgelerde kullanılmaktadır. Özellikle, Şvakah mahallesinin bazı sakinleri, nehre yakınlıklarından faydalanarak tekne yapımı ve balıkçılığı meslek edinmişlerdir.

Öte yandan quffa, özellikle Sümerler gibi Mezopotamya uygarlıklarına kadar uzanan, eski çağlara dayanan basit bir su taşıtıdır. Kamış, palmiye yaprağı veya ipten yapılmış, su geçirmez hale getirmek için dışı bitümle kaplanmış dairesel bir yapıdır. Quffa, insanları ve malları nehirler üzerinden taşımak için kullanılıyordu ve insanların nehir ortamına nasıl uyum sağladığına dair önemli bir halk yeniliği örneğini temsil etmektedir.