Bakkal

Bakkal, Bağdat'ın eski sokaklarının kalbi ve her hane için günlük temel gıda maddelerinin kaynağı olan küçük mahalle dükkanının sahibiydi. Bez torbalar ve tahta kasalarla dolu mütevazı dükkanında, bakkal sebzeleri, meyveleri, baklagilleri, şekeri ve çayı özenle yerleştirirdi. Mallarını müşterilerinin yüzleri kadar iyi tanırdı.

O sadece bir satıcıdan daha fazlasıydı; mahallenin güvenilir figürü, insanlarının yaşayan hatırasıydı. Kredi defterlerini özenle tutar, yoksullara cömertçe borç verir, kimin ödediğini ve kimin söz verdiğini hatırlar ve paradan önce güven sunardı. İki kefeli klasik teraziyi, pirinç ve demir ağırlıklarla birlikte kullanarak, dürüstlük ve hassasiyetle ölçüm yapar, mercimekleri ratl ile, şekeri kilogram ile satar ve fiyatlar genellikle aşinalık ve ihtiyaç doğrultusunda belirlenirdi.

Bakkal dükkanları, Bağdat'ın semtlerine ve pazarlarına yayılmış, genellikle aileler tarafından işletiliyordu. Bakkal, oğullarıyla birlikte teneke kutular ve kibrit kutularıyla çevrili ahşap bir tezgahın arkasında dururdu. Süpermarketlerin ve dijital uygulamaların yükselişi alışveriş alışkanlıklarını yeniden şekillendirmiş olsa da, eski bakkalın görüntüsü hafızalarda canlılığını koruyor; bez çantaları, el terazisi ve yıpranmış kredi defteri hala daha basit, daha kişisel bir dönemin sembolleri.