ال تیناکچی

تیناکچی صنعتگری بود که در ساخت و تعمیر وسایل خانگی ساخته شده از قلع (یا ورق فلزی) تخصص داشت، ماده‌ای سبک که زمانی در زندگی روزمره بغداد بسیار مورد استفاده قرار می‌گرفت. این کلمه از کلمه ترکی «تِنکِه» به معنی «قلع» گرفته شده است و به حرفه‌ای دیرینه اشاره دارد که در کوچه‌ها و بازارهای سنتی شناخته شده است.

تیناکچی در محله‌ها پرسه می‌زد و ابزار و وسایل خود را بر روی شانه یا یک گاری کوچک حمل می‌کرد و خدمات خود را در مناطق مسکونی و بازارها ارائه می‌داد. او قابلمه‌ها، سطل‌ها و چراغ‌های شکسته را تعمیر می‌کرد یا بنا به درخواست، اقلام جدیدی می‌ساخت. او صرفاً یک فروشنده نبود، بلکه حلقه‌ای ضروری در ریتم زندگی خانگی بود.

محصولات او شامل قابلمه‌های پخت و پز، بشقاب‌ها، سطل‌های فلزی، ابزار آبیاری و چراغ‌های نفتی سنتی بود که قبل از گسترش برق استفاده می‌شدند. با ظهور دوران صنعتی و در دسترس بودن پلاستیک و فولاد ضد زنگ، این حرفه شروع به محو شدن کرد. با این حال، این حرفه همچنان در حافظه عمومی حک شده است و هم مهارت دست و هم هنر بقا در دوران سختی را نشان می‌دهد.