خیاط چینی

خیاط الفرفوری «خیاط چینی» صنعتگری بود که مسئول تعمیر ظروف چینی شکسته یا ترک خورده به جای دور انداختن آنها بود. او با استفاده از سنجاق‌های فلزی مخصوص و چسب سنتی، بشقاب‌ها، فنجان‌ها و قوری‌ها را دوباره سرهم می‌کرد و به آنها جان تازه‌ای می‌بخشید و دوباره قابل استفاده می‌کرد.

این حرفه نیاز به صبر و دقت داشت، زیرا تعمیر ظروف چینی به مهارت بالایی برای حفظ زیبایی و عملکرد آن نیاز داشت. در زمانی که ظروف چینی گران بود، تعمیر گزینه اقتصادی‌تری بود، به خصوص برای خانواده‌های کم‌درآمد که به این حرفه جایگاه ویژه‌ای در بسیاری از خانه‌های بغدادی می‌دادند.

بسیاری از اقلام ارزش احساسی داشتند: هدایای عروسی، میراث خانوادگی یا یادگاری‌های ارزشمند. از این نظر، خیاط الفرفوری فقط اشیاء را تعمیر نمی‌کرد، بلکه به حفظ خاطرات کمک می‌کرد.

می‌توانستید او را در بازارهای سنتی یا نزدیک خانه‌ها و مساجد، چه روی زمین و چه در مغازه کوچکش، در حال نمایش ابزارهای ساده و قطعات تعمیر شده ظریف خود با مهارت قابل توجه ببینید.

با ظهور ظروف پلاستیکی و شیشه‌ای ارزان، نیاز به این تجارت کاهش یافت. با این حال، این هنر در حافظه جمعی بغداد به عنوان یکی از ظریف‌ترین و پرمعناترین صنایع دستی سنتی شهر باقی مانده است.