بازی طناب بازی

«طناب‌بازی» یکی از محبوب‌ترین بازی‌های سنتی است که به دلیل سادگی و روحیه‌ی همبستگی که در آن پرورش می‌یافت، به طور گسترده توسط کودکان در بغداد و در سراسر شهرهای عراق، به ویژه در میان دختران، انجام می‌شد. تنها چیزی که برای این بازی لازم بود، یک طناب بلند و چند دوست بود.

این بازی به دو روش اصلی انجام می‌شد:

در نسخه‌ی گروهی، دو بازیکن انتهای یک طناب بلند را می‌گرفتند و آن را به صورت دایره‌ای می‌چرخاندند، در حالی که یک یا چند دختر به مرکز آن می‌پریدند و سعی می‌کردند به آرامی بپرند بدون اینکه طناب به پاهایشان برخورد کند.

در نسخه‌ی انفرادی، یک دختر از یک طناب کوتاه استفاده می‌کرد و به تنهایی می‌پرید، با هدف اینکه تا حد امکان پرش‌های متوالی و بدون وقفه انجام دهد.

آهنگ‌های محلی و سرودهای قافیه‌دار اغلب با پریدن همراه بودند و فضایی شاد و رقابتی ایجاد می‌کردند، در عین حال زبان و حس ریتم کودکان را نیز غنی می‌کردند.

با وجود ظهور بازی‌های الکترونیکی مدرن، «طناب‌بازی» همچنان در برخی از مدارس و فضاهای عمومی، به ویژه در محله‌های سنتی، به عنوان یکی از نمادهای گرامی میراث کودکی عراق، که فعالیت بدنی، شادی و ارتباط اجتماعی را با هم ترکیب می‌کند، وجود دارد.