ریسنده پشم

غزاله زنی بود که به حرفه ریسندگی پشم و تبدیل آن به نخ‌هایی که در ساخت لباس، پتو و فرش دستباف استفاده می‌شوند، اشتغال داشت. این حرفه بخش اساسی زندگی روزمره در مناطق روستایی و محله‌های سنتی بغداد بود و یکی از ارکان صنایع دستی سنتی زنان را نشان می‌دهد.

غزاله کار خود را با جمع‌آوری پشم از گوسفند یا بز آغاز کرد، سپس آن را با دقت تمیز و شانه می‌کرد تا ناخالصی‌ها از بین برود، و سپس با استفاده از دوک دستی آن را به نخ‌های بلند و بادوام تبدیل می‌کرد. او به ویژه به خاطر مهارتش در استفاده از رنگ‌های طبیعی مانند زردچوبه، حنا و نیل برای دادن رنگ‌های روشن و ماندگار به نخ‌ها شناخته می‌شد.

غزاله نه تنها محصولات خود را در بازارهای محلی می‌فروخت؛ بلکه آنها را با غذا یا مایحتاج خانه مبادله می‌کرد و این امر او را به سنگ بنای اقتصاد سنتی خانگی تبدیل می‌کرد. اگرچه این حرفه با گسترش ماشین‌آلات مدرن رو به زوال گذاشته است، اما برخی از زنان همچنان از طریق پروژه‌های صنایع دستی میراثی، به ویژه در تولید فرش‌های دستباف و لباس‌های سنتی، آن را به عنوان بخشی از خاطره زنده عراق زنده نگه می‌دارند.