تعمیرکار لباس

رواف (رفوگر لباس) صنعتگری ماهر است که در دوخت و دوز لباس، به ویژه لباس‌های سنگین‌تر مانند کت، عبا، جلبیه و کت و شلوارهای سنتی مردانه تخصص دارد. رواف که به خاطر دقتش در تعمیر لباس‌های قدیمی، تنظیم اندازه و دوختن دکمه و جیب شناخته می‌شد، اغلب مغازه کوچکی را در گوشه و کنار بازارهای شلوغ بغداد یا کوچه‌های باریک مسکونی آن اداره می‌کرد.

نام این حرفه از فعل عربی «رَفَّ» (رفّة) گرفته شده است، به معنای دوختن یا وصله زدن کامل که جوهره هنر دقیق او را به تصویر می‌کشد.

رواف کت‌ها و عباها را از پارچه‌های پشمی یا کتانی می‌دوخت و اغلب آنها را از داخل آستر می‌زد تا گرما ایجاد کند. او گاهی اوقات سرآستین‌ها یا یقه‌ها را با گلدوزی‌های ساده تزئین می‌کرد. او علاوه بر طراحی لباس‌های سنتی مردانه، با وصله زدن آنها با پارچه‌های هماهنگ و دوخت دقیق قسمت‌های پاره شده با دستان ماهر، به لباس‌های قدیمی جان تازه‌ای می‌بخشید.

رواف، چهره‌ای آشنا در خاطره جمعی بازارهای بغداد، همیشه در حال حمل سوزن و قیچی، اضافه کردن دکمه، درست کردن زیپ و احیای روح لباس دیده می‌شد.

اگرچه ابزارهای خیاطی امروزه تکامل یافته‌اند، اما هنر رواف همچنان به شیوه‌های مدرن‌تر انجام می‌شود، اما عطر یک سنت کهنه را که نسل‌ها لباس مردم بغداد را می‌پوشاند، حفظ کرده است.