زنان بیکر

در کوچه‌های بغدادِ پررونق، نقش نانوا یکی از قدیمی‌ترین و حیاتی‌ترین حرفه‌ها بود، ستونی از زندگی روزمره که نمی‌توانست کنار گذاشته شود. نانوایی‌ها، که در محل به عنوان تنور گلی یا تنور شناخته می‌شدند، در هر محله و کوچه‌ای صحنه‌ای آشنا را تشکیل می‌دادند، جایی که مردم صبح‌ها برای خرید نان تازه و تبادل اخبار جمع می‌شدند.

این حرفه مختص مردان نبود؛ برخی از زنان بغدادی نیز به آن مشغول بودند. آنها نان را در خانه‌های خود می‌پختند و سپس آن را در بازارها می‌فروختند. پس از پخت، نان را روی سینی‌های پهنی به نام «الطباق» که از برگ نخل بافته شده بود، قرار می‌دادند و با دقت به محل‌های فروش حمل می‌کردند.

نانوایی‌ها نه تنها برای خرید نان، بلکه برای به اشتراک گذاشتن گفتگوها و اخبار محله نیز به عنوان نقاط تجمع اجتماعی عمل می‌کردند. «نانوا» به لطف نقش اساسی‌اش در تأمین غذای اصلی هر خانواده، شخصیتی محترم و محبوب محسوب می‌شد.

با وجود گذشت زمان، برخی از نانوایی‌ها در بغداد هنوز تنور گلی سنتی را حفظ کرده‌اند و نان را به همان روشی که بغدادی‌ها نسل به نسل منتقل کرده‌اند، می‌پزند. با این حال، اکثر نانوایی‌های مدرن، به ویژه در شهرهای بزرگ، اکنون به فرهای برقی یا گازی متکی هستند.

اگرچه ابزارها تغییر کرده‌اند، اما عطر نان بغدادی همچنان بخشی فراموش‌نشدنی از خاطرات است، نمادی از خانه‌های گرم و روحیه همسایگی، و هنری که هنوز طعم سرزمین و مردم آن را در خود دارد.