چوب تراش

هنر خراطی چوب که در زبان محلی به خراطه معروف است، یکی از قدیمی‌ترین صنایع دستی سنتی در عراق است. این هنر شامل تبدیل چوب خام به اشکال هنری و کاربردی با استفاده از ابزارهای ساده و تکنیک‌های دستی بسیار ماهرانه است. این هنر به ویژه در بغداد در دوران عباسیان رونق گرفت و عمیقاً با معماری سنتی بغدادی در هم تنیده شد، به ویژه در ساخت شنشیل (پنجره‌های چوبی قوسی) که نمای خانه‌های قدیمی را زینت می‌دهند.

خراط (خراط چوب) به ابزارهای سنتی مانند دستگاه تراش متکی است که برای چرخاندن چوب برای ایجاد اشکال استوانه‌ای یا گرد ضروری است. او همچنین از اره، اسکنه و سوهان برای تراشیدن جزئیات ظریف استفاده می‌کند. در برخی از چیدمان‌های سنتی، از پدال‌های پایی برای روشن کردن دستی دستگاه تراش استفاده می‌شود. از جمله نمادین‌ترین محصولات این هنر، شنشیل‌های حکاکی شده تزئینی هستند که زیبایی‌شناسی متمایز معماری بغدادی را برجسته می‌کنند.

با وجود زیبایی و دقت آثار هنری‌اش، این حرفه امروزه با چالش‌های جدی روبرو است که بقای آن را تهدید می‌کند. این موارد شامل کمبود و هزینه بالای چوب مرغوب و همچنین کاهش علاقه نسل‌های جوان‌تر به یادگیری صنایع دستی سنتی به دلیل دشواری و آموزش طولانی مورد نیاز آنها می‌شود. با این حال، تلاش‌های پراکنده‌ای برای احیای این هنر و صنعت، با توجه به ارزش عمیق فرهنگی و معماری آن و نقش آن در حفظ هویت عراق، وجود دارد.