حلبی‌ساز قابلمه

حلبی‌ساز قابلمه، صنعتگری ماهر بود که مسئول تمیز کردن و صیقل دادن ظروف مسی، پوشش مجدد آنها با قلع برای محافظت از زنگ‌زدگی و اکسیداسیون و حفظ طعم طبیعی غذا بود. او با استفاده از ابزارهای سنتی با دقت قابل توجه، چکش‌های کوچک، برس‌های سیمی و کوره‌های آتش، قلع را ذوب می‌کرد و قابلمه‌ها را به درخشش و خلوص اولیه‌شان بازمی‌گرداند.

کار او با سابیدن سطح سیاه‌شده و از بین بردن رسوبات آغاز می‌شد. سپس، قابلمه را گرم می‌کرد و قلع مذاب را در سراسر داخل آن می‌ریخت و یک لایه محافظ روشن ایجاد می‌کرد که هم کاربرد و هم زیبایی را افزایش می‌داد. او فقط جلا نمی‌داد؛ بلکه ترک‌ها و سوراخ‌ها را نیز با لحیم‌کاری دستی یا وصله‌های مسی تعمیر می‌کرد و گاهی اوقات حکاکی‌های تزئینی ساده‌ای را به لبه‌های سینی‌هایی که برای پذیرایی و مناسبت‌های خاص استفاده می‌شدند، اضافه می‌کرد.

او اغلب با گاری چوبی خود در کوچه پس کوچه‌های بغداد پرسه می‌زد، درها را می‌زد و ورود خود را اعلام می‌کرد: «حلبی‌ساز قابلمه آمده است!» خانواده‌ها با قابلمه‌های بزرگ و سینی‌های سنتی پذیرایی خود از او استقبال می‌کردند. اگرچه این هنر با گسترش ظروف آشپزخانه مدرن از بین رفته است، اما سوق الصفافر بغداد (بازار مسگران) هنوز آخرین پژواک‌های درخشان این هنر باستانی را در خود جای داده است.